Back home

Vandaag een mooi einde van het Pinksterweekeinde gehad in de vorm van (wederom) een mooie rit. Onderweg afscheid genomen van Sjef, die naar kennissen ging. Bye Sjef...wel voor de 31e terug komen anders is je paspoort niet meer geldig. (sufferd...) Onderweg allerlei soorten wegen gehad. Ideaal voor een GS, Jos zal in zijn nopjes geweest zijn. We hebben zelfs nog voor spoorwachter moeten spelen! Hekje open, hekje dicht. Waanzinnig vreemd. Het plaatsen van verkeersborden kan ook wel beter. Vlak na een mooie bocht lag de pas ge-asfalteerde weg vol met split. Het waarschuwingsbord stond niet 100 meter van te voren, maar juist daar waar de split begon. Rare jongens die English. Samen met Ron nog 2 Engelsen gek gemaakt door op hen op hoge snelheid te blijven achtervolgen tot 1 van hen bijna op een tegenligger klapte. We hebben ze maar laten gaan. Tja guys, die polderboys kunnen best wel een beetje rijden:-) Onderweg nog de interne mens versterkt door een lekkere salade en een Yorkshire Pudding naar binnen te werken. Het eten in Engeland is, zelfs in de Pubs, zonder meer goed te noemen. En niet duur. De laatste km's zijn zonder noemenswaardige problemen verlopen. Achteraf blijkt dat wij de enigen waren die de route in zijn geheel gereden hebben! Watjes zijn het!! En smoesjes verzinnen!? Motor kapot, brug open, het bekende werk....

Irish Sea

Na een ietwat chaotisch ontbijt reden we om ongeveer half 9 aan voor een rit van 400 km. De rit ging onder andere over Wrynose Pass en Hardknott Pass, waarvan de 2e de meest extreme was. Hierna zijn we nog over Honnister Pass gereden. Onderweg hebben we nog lekker bij een Pub gegeten en in Ambleside aan het water van een grote icecream genoten. Het was gezellig, maar we moesten nog 175 km. Plotseling stond er politie op de weg: afgesloten! We moesten een stukje omrijden... Onderweg kwamen we de als 2e vertrokken groep tegen die we toen maar op sleeptouw genomen hebben en ruim anderhalf uur later dan gepland kwamen we eindelijk aan. Achteraf bleek dat ook de laatst vertrokken groep problemen had gehad. We moesten snel aan tafel, want het eten stond te verpieteren. Daarna nog de nodige pilsjes en werd het stilaan bedtijd.

Invasie!

De Engelsen waren al niet blij met de Duitsers een aantal jaren geleden, vandaag waren de Engelsen in het restaurant absoluut niet happy met ons.... De een praatte nog harder dan de andere en een kakafonie van geluid weerklonk door het gebouw. De gezichten van de andere gasten spraken boekdelen. Matou was here!

op weg naar Skipton

Om 8 uur zou de boot aankomen dus we moesten zorgen dat we op tijd de groep op konden vangen. Het ontmoetingspunt was een benzinestation langs de M62. Op een gegeven moment kwam Ans vertellen dat het licht van mijn motor aan stond. Ach, dat maakt niet uit was mijn reactie... Toen we wilden vertrekken, startte de motor niet..... Accu leeg. Gelukkig had Ron startkabels bij zich en 15 minuten later konden we eindelijk vertrekken. Via schitterende wegen in Harrowgate aangekomen, waar we beide andere groepen achterhaalden. Onderweg nog lekker gegeten en om 5 uur kwamen we bij de B&B aan.

Dinner

Het is "Cajun Beef Stripes" geworden. Een Cajun gerecht dus. Het is echter typisch Engels om bij elk gerecht "chips", oftewel frites te serveren... Vreemde jongens, die Engelsen!

Op weg naar Hull

Op tijd vertrokken om een beetje op tijd bij de B&B aan te komen waar Ad en Ans gisteren aangekomen zijn. Tussendoor nog even een stop gemaakt in Nortwich om daar een nieuwe jas te kopen. De jas kost in NL 350 euro en hier 240 pond. Dat is ruim 100 euro goedkoper! Omdat René graag een autocomsysteem wil hebben, ook daar naar gekeken, maar helaas, na 3 zaken bezocht te hebben, geen resultaat. Ruim op tijd kom ik bij de B&B aan, waar Ad en Ans net terug zijn van een rit door de omgeving. De rest van de middag brengen we door in het zonnetje onder het genot van enkele pints. Volgens Ans hebben ze hier een pittig rijstgerecht op het menu staan. Dat moeten we dan maar eens uit gaan proberen!

dancing queen?

Begin de dag met een dansje, zegt Giel. Nou, dat doen ze hier ook.... Alleen is het hier een regendans. Shit, wat een weer! Tot een uur voor aankomst bij The Pondarosa Café bij Langollen (is een B&B, aanrader!) in de regen gereden. Wales is erg mooi, met fantastische wegen. Geen foto's gemaakt, want ik had geen zin om te stoppen met dat weer. De keuken was eigenlijk dicht, maar voor mij werd een uitzondering gemaakt. Chips, een heerlijke Cornish Pie met gravy + een lekker glas bier. Prijs? 3 pond! Voor de Pinkstergangers: het wordt warm de komende dagen! Afgelegde km's: 5600

Brecon

Om half 7 in Brecon (Wales) aangekomen. Het is wel oppassen hier, het stikt van de politie. Alleen vandaag al meer cops gezien dan de afgelopen week. In Wales hebben ze een pesthekel aan motorrijders. De grote baas van de politie heeft het tot zijn levenswerk verheven motorrijders te verbannen uit Wales. Op dit moment zit ik te genieten van een overheerlijke Chicken Curry en een koud glas bier. What more does a man want?

vriendelijke mensen!

Sta je ergens op een achteraf weggetje te paffen, stopt iedereen om te vragen of alles oké is. Dat zie ik in Nederland niet gauw gebeuren!

Naar Wales

Het heeft de hele nacht geregend. Als ik uit bed kom regent het nog steeds, dat belooft wat voor de rest van de dag.... De eerste paar uur rijdt ik dan ook in de regen, waarna eindelijk de zon doorbreekt. Ik moet dan nog ruim 300 km rijden. Ach, krijgen de handschoenen mooi de tijd om te drogen. Op dit moment sta ik een kop koffie te drinken bij een benzinestation. Gloeiende ... wat is die koffie hier heet! Nog 125 km te gaan.

BSB op Donington Park

Om half 8 opgestaan om naar een wedstrijd te gaan kijken van de British Superbikes. Een rit van ongeveer 3 uur en net voor de wedstrijd begint komen we aan. Leon Camier wint race 1 en eindigt in race 2 na een fantastische inhaal race als 13e. Volgens Thomas wordt Camier nog een keer wereldkampioen. Het circuit wordt op dit moment verbouwd om in 2010 de F1 te laten verrijden en de Motogp verhuist dan naar Silverstone. Vandaag is ook de laatste dag bij Angie en Thomas die me erg gastvrij ontvangen hebben. Thanks for that guys!

A day at the races

Snetterton is een klein circuit in de buurt van Thetford en ligt op een goed half uur rijden van Thomas' huis. Maar Thomas zou Thomas niet zijn als hij ook de snelle route zou nemen. Via verschillende backroads kwamen we anderhalf uur later bij het circuit aan. Op het programma stonden allerlei races, van oude GP machines tot de moderne motoren. Dat is hier toch allemaal wat anders geregeld dan bij ons. Wat verder opvalt is dat de oudere garde niet op cruisers rijdt, maar op sportmachines! Erg spannende races gezien met de nodige crashes, right in front of us. 's avonds nog van een lekkere BBQ genoten!

Ritje Norfolk

Zaterdag lekker rustig aan gedaan. Om 12 uur aangereden voor een ritje naar Hunstanton waar we onder het "genot" van fish & chips van de zon hebben genoten. Hunstanton is onder bikers een geliefde stopplaats en zodoende waren er een hoop motoren te bezichtigen. Via een mooie kustroute weer naar huis gereden waar we tijdens het kijken naar de SBK races in slaap zijn gevallen...

Cadwell Park

Up the Mountain!

Nou, veel slaap hebben we niet gehad. We kwamen om 1 uur bij het hotel aan en voor we in bed lagen was er weer een half uur voorbij. De wekker op 4 uur gezet, want 200 mijl houdt je toch een uur of 3 - 3,5 bezig. Kwart over 8 kwamen we dan eindelijk aan. Snel inschrijven en maar de briefing. Om 10.40 waren we aan de beurt, eerst 2 ronden achter de marshall aan om het circuit een beetje te leren kennen en dan het gas erop! Wat een schitterend circuit! 20 minuten later zat de eerste sessie erop. Later die dag werd er een 2e briefing gehouden, de reden? 9 crashes en 2 keer de ambulance op de baan... Om 4 uur zijn we naar huis gegaan waar we om 7 uur aankwamen. Rijden in Engeland is, in tegenstelling tot Holland, een verademing. Automobilisten maken ruimte voor je zodat je op dezelfde baan kunt inhalen. En niemand maakt er een probleem van als je je tussen de rij wachtende auto's een weg naar voren baant. De dag eindigde met het kijken naar de Motogp race van Le Mans waarna om 9.30 uur de luiken fiat vielen... We hadden 2.5 uur geslapen in 38 uur... That's what real biking is all about! Or not?

Tja, hadden we onze mond maar moeten houden

Waar gaat dit over zul je denken..... Nou, vanmorgen bij het ontbijt vroeg ik aan Thomas of hij ooit een ferry gemist had... Stom, ik weet het. Het is de duivel verzoeken en hij kwam ons dan ook tegemoet:-( 2 minuten te laat bij de ferry en nu moeten we wachten tot vanavond 9 uur en komen dan pas om 12 uur 's nachts in Engeland aan. Angie (thomas' vrouw) heeft een hotelkamer geboekt in Bangor waar we een uurtje of 5 kunnen slapen omdat we om 8 uur in Cadwell Park (250 km) moeten zijn voor de circuitdag. Dat zal me het dagje gaan worden.....

killarney - Mallow (near Cork)

Hemelsbreed is het niet ver naar Cork, maar als je het via Gap of Dunloe, de Black Valley, Moll's Gap, en Ring of Beara doet ben je al gauw een dag bezig. Bij Moll's Gap de lekkerste peacan cake ever gegeten. Als je daar ooit in de buurt bent moet je er zeker even binnen gaan. Wederom een erg mooie dag, nu met goed weer. De laatste km's waren wel erg nat, maar dat kon de pret niet drukken. Morgen de laatste dag in Ierland, we gaan terug naar Engeland, om precies te zijn naar Louth, Lincolnshire. Afstand vandaag: ongeveer 370 km.

Galway - Killarney

Vandaag via de kust maar Kallimer gereden waar we met een veerboot over de Mouth of the Shannon gezet werden. In Abbeydorney was het tijd om iets te eten. In de plaatselijke supermarkt een lekkere chicken sandwich en koffie besteld, dat we in de deuropening op stonden te eten omdat het buiten flink regende. De eigenaar kreeg medelijden met ons en nodigde ons uit om gebruik te maken van de kantine. Een mooi gebaar dat we dankbaar aanvaarden. Op naar Tralee en vervolgens via Conor Pass naar Dingle. Langs de kust naar Castlemaine om de Ring of Kerry te rijden. Een schitterend natuurpark in Z.O. ierland. De dag eindigde in Killarney na een ruime 400 km.

The road to Galway

Om half 10 was het tijd om Coleraine te verlaten. Vandaag stond de rit naar Galway op het programma. Via Gortin Glenn Forrest Park naar Omagh en vandaar naar Lower Lough Erne, een erg mooi meer. Hierna naar Westport en via Connemara National Park naar Galway, waar we om 7 uur bij de B&B aankwamen. Zeer vriendelijke eigenaars die meteen aanboden de motoren in de garage te zetten. De pub waar we wilden eten was "fresh out of food" waarna we genoegen namen met een mandje met chicken wings en sandwiches, wat samen met de pints de magen aardig deed vullen. Km's vandaag : 331 miles, een kleine 530 km.

Noord Ierland

Het eerste wat opviel vanmorgen: ZON! En behoudens een enkel buitje zou het een heerlijke dag worden. De eerste stop vandaag was bij de National Trust's Giant Causeway, een schitterende speling van de natuur. Een formatie van zeskantige steenpilaren, waarschijnlijk onstaan door een vulkaan uitbarsting, steken daar uit de grond. Van daaruit ging het naar Donegul en via een mooie kustroute naar London Derry. Om 8 uur waren we weer thuis met 300 miles extra op de teller.

TLD deel 2

De route van Harwich - Coleraine

Vlak nadat we vertrokken zijn we op de een of andere manier ergens verkeerd gereden. Vermoedelijk hebben we bij een wegomlegging de foute afslag genomen, een vergissing die ons zwaar op zou breken... We waren zo ver van de route geraakt dat we 4 uur moesten rijden om in Coleraine te komen. De regen maakte het er niet makkelijker op. 's Avonds rijden in het donker is geen pretje, vooral als je weet dat lantaarnpalen dun gezaaid zijn in Ierland. Om kort te gaan: om 24 uur kwamen we dan eindelijk bij het B&B aan. Ruim 14 uur en 950 km verder.

The longest day 1

Vrijdagochtend 5.30 uur. Ik wordt ruw uit mijn slaap gehaald door een blikken stem. Een kwartiertje later probeer ik iets eetbaars op het schip te vinden... Hmm,Ik hou het maar bij koffie en eet wel iets onderweg. Om 7.15 uur zit ik dan eindelijk op de motor. Het duurde even voor iedereen door de douane was. Toen ik dan eindelijk op het afgesproken punt kwam zat Thomas al een uur te wachten. Snel een kom koffie en weg waren we.

Zo. Het eerste stuk zit er op. Na een kleine 2 uur rijden op de boot aangekomen. Droog. Dat zal morgen wel anders worden... Er wordt regen verwacht en niet zo'n beetje ook. Dat kan wat worden... 500 km in de regen:-( De eerste stop is Bar Hill waar Thomas naar toe komt. Afwachten dus hoe de dag gaat worden.

Nog 1 nachtje slapen...

Tenminste voor mij... want ik zit nu op mijn werk en heb nachtdienst. Hierna nog 1 nachtdienst draaien en dan gaan we donderdag de boot op naar Harwich.

Vandaag heb ik doorgebracht met het zoeken naar allerlei laders en kabeltjes en andere rommel die je op zo'n wereldreis niet (waarschijnlijk wel..) kunt missen. Tja zolang er ruimte over is, kan het allemaal mee. Enne, een onderbroek te weinig is niet zo erg als de lader van je telefoon vergeten zijn. Toch??

De bike-to-bike communcatie is getest, de ipod werkt op de autocom, het GPS ook dus ik heb genoeg zaken waar ik me mee bezig kan houden gedurende de trip. Volgens mijn vergeet me niet lijstje heb ik alles ingepakt. Gelukkig overnacht ik een paar dagen bij Thomas, dan heeft Angie ook wat te doen: wasjes draaien:-)

Shit... daar gaat mijn budget

Vandaag een bezoekje gebracht aan de lokale motorzaak om nieuwe banden te laten monteren. Ik heb er weer BT016's onder laten leggen want die bevielen me erg goed. Wat ik al een beetje verwacht had, gebeurde ook.... de monteur kwam me vertellen dat de ketting toch wel erg versleten was

Ik heb er maar gelijk een kleiner voortandwiel op laten leggen. Dat zou de motor wat vriendelijker maken bij lage snelheid. Ik heb dat nog niet uitgetest want ik was een beetje onder de indruk van de rekening die ik kreeg

Een flinke aderlating...

P.S. foto is niet mijn tandwiel...

"Home" again

Over een kleine week is het zover, dan ga ik voor de zoveelste keer naar Engeland. Op 14 mei vertrekt de boot naar Harwich waar ik ongeveer om 4 uur 's nachts aankom. De boot kan pas om 6.30 uur verlaten worden en dat is maar goed ook, want dan kan ik nog een beetje pitten...

De planning is als volgt:

Na aankomst een kleine 150 km rijden naar Bar Hill alwaar Thomas op mij wacht. Met Thomas rijdt ik sinds een jaar of 5 afwisselend in Engeland en het vaste land. Hij is afkomstig uit Norwich-Reedham en rijdt op een 2003 RSV Mille R.

Vervolgens gaan we naar Holyhead om de overtocht naar Ierland te maken. Als we daar aankomen moeten we een kleine 200 mile rijden om bij de B&B te komen. Zaterdag naar de straatraces in het Noord-Westen van Ierland, de Northwest200.
Zondag, maandag en dinsdag lekker touren in Ierland en donderdag weer terug naar Engeland. Donderdag niets speciaals gepland, maar vrijdag gaan we een track day rijden op Cadwell Park

Vrijdagavond gaan we naar het beroemde ACE cafe in Londen. Voor zaterdag en zondag staat niets speciaals gepland, maar de omgeving van Norwich is best wel mooi, dus daar zullen we wel te vinden zijn. Ook staat nog een bezoekje aan de bikertreff in Yarmouth gepland.

Maandag gaan we naar een wedstrijd van de British Superbikes op Donington: spectakel gegarandeerd!

Dinsdag gaat Thomas weer werken en ik vertrek naar Wales. Woensdag naar het noorden van Wales, naar LLangolen. Donderdag naar The Fox and Coney Inn in South Cave (vlak bij Hull) waar ik met Ad en Ans heb afgesproken. Ad en Ans zijn net als ik, lid van motorclub Mc.Matou uit Sevenum, die daar op vrijdagochtend aankomt om de pinksterdagen in het Lake District door te brengen. 's Maandags zijn we dan allemaal weer thuis.

Ik ga proberen om tijdens de trip het blog te vullen met mijn belevenissen!
Veel lees plezier?

Rondje Isle of Man 2007

Filmed by Thomas on the Isle of Man 2007 (Mountain sectie).

Het is gefilmd met een fotocamera op de tanktas geplakt. Een verrassend resultaat!